"Kto bowiem przestaje pogłębiać swoją wiedzę i kształtować charakter, a więc pracować nad sobą, by rozwinąć jak najszerzej swoje horyzonty, przestaje żyć.” Thomas Bernhard „Wymazywanie. Rozpad”

niedziela, 2 lipca 2017

[KONKURS] „Ścieżki życia” i „Ścieżki przeszłości” Edyty Kowalskiej - Wygraj pakiet!


Dzięki uprzejmości autorki Edyty Kowalskiej mam dla Was konkurs, w którym do wygrania jest zestaw składający się z książek: „Ścieżki życia” i „Ścieżki przeszłości”. Zapraszam do zapoznania się ze szczegółami i udziału w zabawie.




Proszę o uważne zapoznanie się z REGULAMINEM:
  1. Organizatorem konkursu jest właścicielka bloga: Nowe Horyzonty.
  2. Sponsorem nagrody jest: Edyta Kowalska.
  3. Konkurs trwa od dnia 02.07.2017 do 09.07.2017 do godziny 23:59.
  4. W konkursie mogą brać udział osoby posiadające adres korespondencyjny na terenie Polski.
  5. Będzie mi bardzo miło, jeżeli zostaniecie publicznymi fanami: profilu autorki Edyty Kowalskiej oraz fanpage, Instagrama i bloga Nowe Horyzonty.
  6. Jedna osoba może się zgłosić tylko raz!
  7. Nagrodą w konkursie jest jeden zestaw składający się z książek: „Ścieżki życia” i „Ścieżki przeszłości” Edyty Kowalskiej. Wygrywa jedna osoba.
  8. Wyniki zostaną podane najpóźniej do 7 dni po zakończeniu konkursu.
  9. Po ogłoszeniu wyników zwycięzca ma 3 dni na zgłoszenie się do mnie w wiadomości prywatnej w celu podania danych do wysyłki nagrody. W przypadku wygranej – osoby biorące udział w konkursie zgadzają się na publikację imienia i nazwiska oraz pracy konkursowej (o ile taka jest).
  10. Wysyłka nagrody nastąpi ze strony autorki w ciągu miesiąca od przesłania wyników.
  11. Nie odpowiadam za przesyłki zagubione na poczcie.
  12. Zastrzegam sobie prawo do zmiany regulaminu.
  13. Udział w konkursie oznacza akceptację niniejszego regulaminu.
  14. Nieprawidłowe zgłoszenia nie będą brane pod uwagę!
  15. Konkurs nie podlega przepisom Ustawy z dnia 29 lipca 1992 roku o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 roku Nr 4, poz. 27 z późn. zm.)



Będzie mi miło, jeśli:
- zostaniesz publicznym obserwatorem: mojego bloga
- polubisz profil mojego bloga na: Facebooku
- zostaniesz obserwatorem mojego: Instagrama
- polubisz autorski profil: Edyty Kowalskiej
- udostępnisz ten post na swojej tablicy/blogu/instagramie etc.



ZADANIE:
Mój ulubiony cytat ze „Ścieżek przeszłości” to:
Swojego szczęścia nie można budować na nieszczęściu innych. We wszechświecie jest równowaga i prędzej czy później zło, które wyrządziliśmy, powraca do nas. Miłości nie można kupić. Na prawdziwą miłość trzeba sobie zasłużyć. Na to, żeby moc kogoś kochać, też”.

Twoim zadaniem jest odnieść się do wyżej wymienionych słów.
Możesz opowiedzieć swoją historię, lub wymyślić opowiadanie, wiersz, albo po prostu podeprzeć się argumentami za oraz przeciw.

Objętość pracy maksymalnie do 4 tysięcy znaków (może być mniej, ale nie więcej)!


Powodzenia!


11 komentarzy:

  1. Powodzenia! Warto powalczyć :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Piekny cytat. Zgadzam sie z nim. Moj poprzedni zwiazek nie był oparty na szczesciu. Wiec rozpadl sie z tego samego powodu dla ktorego moj byly partner zwiazal sie ze mna. Tylko ze Ja zostalam sama z dzieckiem. Po miesiacach samotonosci zwiazalam sie z facetem ktory Nie lubil dzieci wiec moje dziecko było przeszkoda. Moj partner mówil " Nie chce sie z toba wiazac bo Jak sie rozejdziemy to strace ciebie I twoje dziecko". Wiec walczymy o siebie I nasz zwiazek. Poznajemy sie, zmieniamy sie dla siebie i adorujemy sie. Miłości Nie da sie kupic za pieniadze ze ale dobre słowo, za szacunek, za zaangazowanie i zaufanie.

    OdpowiedzUsuń
  3. Cytat bardzo piękny. Ja jestem zdania że karma wraca,za dobre uczynki zostajemy obdarzeni dobrymi czasami wielokrotnie,a złe uczynki predzej czy później nas dogonią(niekiedy się aż boję😜bo nie jestem święta i jak każdy popełniam błedy. Ale warto jest być dobrym człowiekiem,choćby dla własnego samopoczucia

    OdpowiedzUsuń
  4. Każdy człowiek na ziemi ma coś, czym jest zafascynowany. Może to być delikatne zauroczenie lub wręcz duże oszołomienie, tworzące w naszej głowie drugą przestrzeń, w której ono żyje. Rozwija się. Pragnie coraz większej uwagi i sprawia przyjemność przy każdym spojrzeniu, dotyku, uśmiechu czy po prostu obecności. Żyjemy całym tym naturalnym uczuciem, jakie nas ogarnia, nasilając się z każdym kolejnym spotkaniem. Uzależniamy się, stając się więźniami naszej fascynacji. Ale właśnie to w wielu aspektach jest piękne. Pokochanie czegoś i bycie mu wiernym do ostatnich dni. Tworzy z nim nić miłości, która wiąże strach, niepewność i egoizm, a rozwiązuje – tym samym uwalniając – szczęście, oddanie i przyjaźń, która jest fundamentem prawdziwego, mocnego uczucia. Dlatego warto mieć coś, co nigdy nas nie zrani, pozostanie przy nas na wieki i z każdą kolejną chwilą nas zaskakuje; daje poczucie wewnętrznego spełnienia a także przemawia do nas bezgłośnie najpiękniejszymi słowami na ziemi.

    Dla mnie sa to ksiazki, które stały się po prostu wyrwaniem od codzinnosci. Czytając i pisząc własną tetralogię wchodzę w swój świat. Sześc lat temu trafiłam do rodzinnego domu dziecka. Zyskałam wreszcie miłość, uwagę i akceptację, których nie miałam od urodzenia. Można powiedzieć, że moi rodzice to bezwzgledni ludzie bez serca, ale ja mam wrażenie, że sie pogubili w zyciu. Nie potepiam ich za to, a dziękuję. Dali i zycie, a teraz mam wreszcie normalny, piekny dom, gdzie czuję sie potrzebna i kochana. Bóg wynagrodził mi wreszcie wszystkie krzywdy, które spadały a mnie przez dziesięć lat. Na miłość trzeba zapracować, ja myślę, że te dziesięć lat to był właśnie czas, który pokazał, że walczyłam i byłam silna, by teraz cieszyć się tym pieknym uczuciem.

    OdpowiedzUsuń
  5. Zgłaszam się :)
    Wszystkie strony polubione, info o konkursie udostępnione na FB
    Lubię na FB jako Joanna Szarek

    Tym razem wymyśliłam opowiadanie/opowiastkę ;)

    Patrycja zawsze była uważana za osobę, która osiąga wszystko, co sobie wymarzy.
    Nie wszyscy wiedzieli jednak, że do tych celów dochodziła często po trupach. Na pokaz była miła i uprzejma, jednak w istocie potrafiła kłamać w żywe oczy.
    Gdy zaczęła staż w biurze nieruchomości, nikt nie wróżył jej zatrudnienia na dłuższą umowę. Po pierwsze firma stawiała na doświadczenie, po drugie było zbyt wielu kandydatów na to stanowisko.
    Patrycji się jednak udało, większość uważała, że to dzięki jej zaangażowaniu, nieliczni twierdzili, że to dzięki sympatii, jaką darzył ją prezes firmy.
    Przez kilka następnych lat Partycja pięła się po szczeblach kariery, a do kolejnych awansów dochodziła nieczystą drogą.
    Cały czas miała wsparcie prezesa firmy, który w pewnym momencie przestał być tylko kolegą z pracy. Miłość nie sprawiła jednak, że zmieniła swoje postępowanie.
    Walczyła o jak najlepszą pozycję w firmie, nawet kosztem swojego partnera. Prezesura to było to, o czym marzyła.
    Może gdyby szczerze porozmawiała z nim, znaleźliby jakieś rozwiązanie. Adam jej partner nie był osobą konfliktową, potrafił znaleźć kompromis. Może nawet zmieniłby dla niej miejsce pracy. Jednak Partycja działała tak jak do tej pory. Przed właścicielami firmy pokazywała się jak ideał, a pod nim kopała dołki. Był to absurd, bo go kochała. Zaślepiła ją „żądzą pieniądza” i to stanowisko. Jak wiadomo kłamstwo, ma krótkie nogi. Adam dowiedział się, jak jest w istocie. Partycja w jednym momencie straciła szacunek w jego oczach. Ich związek przeszedł do historii. Może zdobyła posadę, ale jakim kosztem.
    Po kilku latach pracy została zastąpiona młodszą wersją siebie sprzed lat.
    Adam ułożył sobie życie, był szczęśliwym mężem i ojcem. Patrycja musiała zaczynać wszystko od nowa.

    OdpowiedzUsuń
  6. Miłości prawdziwe za pieniądze nie uświadczysz,
    Jak prawdziwe uczucie smakuje nigdy nie doświadczysz!
    Aby wiedzieć co to miłość musisz posiadać coś więcej niż pieniądze,
    Bo miłość to nie tylko zaspokajanie swoich rządzy!
    Aby wiedzieć czym jest miłość musisz coś od siebie dać,
    Nie tylko z drugą osobą musisz spać!
    Musisz nauczyć się słuchać ze zrozumieniem,
    Kiedy trzeba dać drugiej osobie ukojenie!
    O zwykłe wydarzenia dnia ją zapytać,
    Kiedy jest smutna nie możesz jej unikać!
    Bo miłość to nie brukit kwiatów, który kobieta otrzyma,
    Lecz ciepło dłoni, gdy mężczyzna za rękę ją trzyma!
    Miłość okazujesz pocałunkiem w dłoń na przywitanie,
    To udowadnia Twoje prawdziwe oddanie!
    Miłość to nie prezenty, lecz uczucia okazane,
    W sposób prosty przez podane do łóżka śniadanie!
    Kiedy po ciężkim dniu w pracy możesz chwilę się położyć,
    Nie będzie z tego powodu nikt Ci problemów tworzyć!
    Za dobrych uczynków ukochanej osobie okazywanie,
    Za wspólne życia smakowanie,
    Za wszystkie chwile wspólnie spędzane,
    Za życie kompletnie w dwójkę dograne!
    Miłość otrzymujesz za te dobre rzeczy duchowe,
    Nigdy natomiast prawdziwej miłości nie otrzymasz za dobra finansowe!

    OdpowiedzUsuń
  7. Fundamenty szczęścia

    Jest w piekle specjalne miejsce dla osób,
    które swoje szczęście budują drwiąc z innych losu...
    Dla łamiących etyki zasady, dla niewiernych, zawistnych, pozbawionych ogłady...
    Dla ludzi bez serca, empatii, bez współczucia,
    których egoizm zagłusza sumienia ukłucia...
    Gardzę, omijam i pragnę unikać,
    o drogę do szczęścia wolę ich nie pytać...

    Nie sprawdza się przysłowie w tym temacie:
    "Po trupach do celu" na czyjejś stracie...
    Na krzywdzie innych innych swego szczęścia trwale nie zbudujesz,
    albo za życia, albo po śmierci piekła posmakujesz!
    Jest bowiem taka złota zasada:
    "Kto pod kim dołki kopie, ten sam w nie wpada"...

    Na prawdziew szczęście i miłość zasłużyć sobie trzeba,
    tylko nieliczni trafiają do Amorowego nieba...
    Nieliczni, którzy sumienia czyste mają,
    szczęście innych podziwiają,
    a nie zabierają!

    OdpowiedzUsuń
  8. Wiele razy zdarzyło mi się dawać komuś, kolokwialnie mówiąc, kosza. To było takie proste, takie banalne. Powiedzieć prawie obcemu facetowi, że nie pójdę z nim na kawę, bo nie. Albo odebrać wszelkie nadzieje mężczyźnie, który był moim przyjacielem i widział moją przyjaźń jako miłość. Jednak wszystko się na mnie zemściło. Pewnego razu naprawdę pokochałam. Choć się na niego ciągle denerwowałam. A on jednego dnia, po ponad roku bycia razem, był tak blisko, spojrzał na mnie krótko, odwrócił się i odszedł. Jakby nigdy nic nas nie łączyło. To bolało, a ja boję się, że po tylu doświadczeniach nadal niczego się nie nauczyłam... A najmłodsza już nie jestem i pora zrozumieć, że uczucia ludzkie nie są zabawą, w którą mogę grać ile tylko chcę i nigdy nie natknę się na game over...

    Akurat takie przemyślenia wywołał we mnie ten cytat. I chcę wierzyć, że znów kiedyś pokocham, dojrzale i prawdziwie. I że moje fochy nas nie rozłączą. Takiej miłości życzę też Wam wszystkim :-)

    OdpowiedzUsuń
  9. Gdy zginie ideał
    Gdy umrze wola
    Gdy serce zatrzyma swój bieg
    Gdy oddech pochłoną zgliszcza ruin
    A ziemia oblecze się w pelerynę krwi
    Nie będzie już świata
    Ni ziemi, ni nieba
    Ni Diabła, ni Boga
    Zostaniemy tylko „MY”
    „WŁADCY ŚWIATA” kończący swój bieg
    Upici krwią
    Nażarci zniszczeniem
    Z wygryzionymi sercami do cna
    Z ciemnymi umysłami szczycącymi się swym własnym „ja”
    Na naszej drodze nie pozostanie już nic
    Prócz nas samych – gotowych do zniszczenia
    Marne lalki bez wnętrzności
    Marionetki niezdolne do poruszania się
    Wyklęci przez matkę Apokalipsę kończącą swe dzieło zniszczenia
    Błąkamy się
    Bez duszy
    Bez wnętrza
    Bez zmysłów
    Po drogach bez dróg
    W kierunkach bez kierunków
    W czasie bez czasu
    W nieistniejącym uniwersum
    SAMOTNIE …

    OdpowiedzUsuń
  10. Cytaty, ktory przytoczyłas to absolutna prawda. To wszystko powinno znaleść sie w naszym życiu. Takie wartości jak miłość, prawda, dobro powinny być naszych drogowskazami w naszym życiu. Do dzięki nim możemy cechować się człowieczeństwem. Niestety nastała era, gdzie coraz więcej ludzi twierdzi ze ma prawo, mówić, robić co chce nie zważając na drogiego człowieka. Zachowujemy się gorzej niż zwierzęta... Dlatego pielęgnujmy w sobie te wartości i nie zapominajmy kim jesteśmy.

    OdpowiedzUsuń